Tarihçe
Gazoz : (Fr. Gazeuse)

Meyve esansı, şeker, zararsız karbon asidi ile yapılan ve basınçlı havalarla şişelere doldurularak hazırlanan ferahlatıcı alkolsüz meşrubat. “Gazoz ağacı”(Argo deyim): Bir sözün çok saçma olduğunu belirtmek için kullanılır. (Senin o dediğin gazoz ağacı.)

Ansiklopedik Bilgi: Türkiye’ye gazoz, maden suyu ile birlikte ithal olarak girdi. 1890 yılından sonra Niğdeli bir Rum olan Aleksandr Mısırlıoğlu, Fransa’ya giderek gazoz yapımına yarayan makineleri satın aldı. Aleksandr Mısırlıoğlu, Ligor Bazlamacıoğlu ve Leon Şar ile birlikte Karaköy’de ortak gazoz imalathanesi kurdu. İlk gazoz, “Mısırlıoğlu” adı ile satışa çıkmıştır. Bunu Hasan Bey (Hürriyet 1908), Neptün (1917’de beyaz Ruslar tarafından çıkarıldı) v.b. gazozlar takip etti.

Gazoz, Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar şişe içinde satıldığı gibi, sifon adıyla seyyar el arabalarında bardakla da satıldı. Sonra “Gıda Maddelerinin Umumi Sıhhati İlgilendiren Eşya ve Levazımın Hususi Vasıflarını Gösteren Nizamname” 4 Ağustos 1952 tarih ve 15418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile son şeklini aldı. Bugün gazoz yapımında ve satımında bu hüküm uygulanmaktadır.